Na een lange, koude winter in Nederland met veel stilzitten, konden wij niet wachten om eindelijk weer een flinke hike te maken. En dat is met deze route echt wel gelukt. Net ten zuiden van Sierra Nevada, in het relaxte Andalusische dorp Órgiva (Spanje), maakten we de Recorrido circular desde Los Tablones, een pittige rondwandeling van 16 kilometer door een ruig mijngebied met heerlijk uitzichten.
In dit artikel neem ik je mee door onze dag: van het vertrek vanuit het dorp tot de verrassingen onderweg.
Langs de doorgaande weg naar het startpunt
Onze camper laten we achter in het dorp. Het eerste stuk lopen we over de geasfalteerde weg naar de brug, die functioneert als de toegangspoort tot Órgiva vanaf de doorgaande weg. Aan de overkant ligt een uitgestrekt natuurgebied met nog werkende mijnen. Dat gebied gaan we vandaag verkennen.
Tot het startpunt van de overlappende hike Ruta de los Mineros lopen we achter elkaar langs de kant van de doorgaande weg. Het is nog vroeg en er zijn weinig auto’s, dus dat gaat prima. Er staan meerdere borden dat auto’s 1,5 meter afstand moeten houden als ze je passeren, en de meesten doen dat ook keurig.
Toch vind ik het altijd minder prettig dan op een echt wandelpad, maar soms moet je het ermee doen. Bij het startpunt blijkt trouwens ook een klein parkeerplaatsje te zijn, handig als je niet door het dorp wilt lopen.
Zigzaggend omhoog met uitzicht op besneeuwde toppen
Vanaf de parkeerplaats komen we op een smal pad dat een hele tijd zigzaggend over de berg omhoog loopt. Continu hebben we uitzicht op Órgiva, met daarachter besneeuwde bergtoppen en iets verderop een dam waar helderblauw water wordt opgevangen. Wanneer het zigzaggen stopt en we de Ruta de los Mineros verlaten, gaat het pad verder als grindpad. Maar dan recht omhoog de berg op. Geen trappen of andere hulpmiddelen. Een flinke kuitenbijter dus.
Extra uitdagend zijn de vele losliggende stenen en de groeven in het pad, veroorzaakt door de harde regenval van de afgelopen periode. We blijven gestaag omhoog klimmen.
Dit was het steilste stuk van de hele route, maar de beloning is groot: op 920 meter hoogte hebben we adembenemend uitzicht over de hele vallei.
Goed om te weten: van begin tot eind zijn er geen voorzieningen op de route. Neem dus zelf water, snacks en lunch mee, en ga respectvol om met de natuur wanneer je naar het toilet moet.
Goed opletten bij de aftakking
De route vervolgt zich over een breed gravelpad waar ook auto’s kunnen rijden. Fijne afwisseling voor de benen, en het loopt een stuk makkelijker. De weg neemt ons mee langs een werkende mijn en gaat bergafwaarts. Hier was het goed dat Teun even op de navigatie keek, want midden in een bocht was de aftakking die wij moesten hebben. Ons pad bleek achter een bosje verder te gaan. Goed opletten dus!
Een gevaarlijk punt waar je even moet kiezen
Het pad ging weer iets omhoog, maar het meeste klimmen zat er echt op. Wel kwamen we een behoorlijk gevaarlijk punt tegen: twee stalen richels waren als loopbrug over een gat gelegd.
Teun liep eroverheen, ik koos ervoor om voorzichtig het gat in en uit te kruipen.
Fijn is anders, maar het voelde voor mij veiliger.
De verrassing bij de rivier
Geleidelijk liep het pad verder naar beneden tot we weer bij de doorgaande asfaltweg uitkwamen. Volgens de route zouden we via een ander dorpje en een andere brug terug naar Órgiva lopen. Maar toen we bij de rivier aankwamen, bleek er geen brug meer te zijn. En de rivier was te breed om over te steken. De stormen die de regio begin dit jaar troffen, hadden flink wat wateroverlast veroorzaakt. Dus: omkeren en via de doorgaande weg terug naar Órgiva. Niet het meest inspirerende deel van de route, maar het bracht ons wel weer thuis.
Uitrusten in Órgiva
Terug in het dorp genoten we van een heerlijk zelfgekookt diner en vielen we snel in slaap. De volgende dag bleven we in Órgiva om uit te rusten. Een koffietje en lunch bij Manami’s kan ik erg aanbevelen, net als een bezoek aan een van de hippiecommunes. In Órgiva lopen veel hippies rond die je kunt aanspreken over de precieze locatie en wat elke commune anders maakt. Wij kozen de grootste en bekendste: Beneficio. Hier wonen zo’n 200 tot 400 mensen permanent. Je kunt er rustig rondlopen en een plak cake halen bij de lokale bakker. De sfeer is er erg gemoedelijk.
Pittig, mooi en elke seconde de moeite waard
Al met al was dit een pittige hike waar we continu genoten hebben van prachtig uitzicht en de Spaanse zon. Met jonge kinderen zou ik deze hike overslaan of inkorten, maar met oudere kinderen is het een mooie uitdaging. En eerlijk: na een winter stilzitten was dit precies wat we nodig hadden.
Specificaties van de Recorrido circular des de Los Tablones
- Start wandeling: centrum van Órgiva
- Aantal kilometers: 16 km
- Hoogtemeters: ongeveer 670 m
- Duur: 7,5 uur
- Moeilijkheidsgraad: moeilijk
- Geschikt voor: fitte bergwandelaars en kinderen vanaf 14 jaar
- Aandachtspunten: geen faciliteiten op de trail en bij het start- en eindpunt; ook geschikt voor trailrunnen en mountainbiken
- Meer informatie en route: via Komoot
Bergfamilie.nl tip: je hebt de mogelijkheid om de route in te korten door enkel de Ruta de los Mineros te lopen. Dan loop je 9 kilometer.
