De grillige bergen die uit de oceaan omhoog schieten en de kleine vissersdorpjes die het landschap kleur geven. Noord-Noorwegen met de camper verveelt nooit. Juist daarom had ik ook zoveel zin om de Lofoten, te bezoeken.
De laatste keer dat ik hier was, acht jaar geleden, bezocht ik het zuidelijke deel rond Reine en Å. Dat het daar toen al druk was, baarde me wel een beetje zorgen, want over het overtoerisme op de Lofoten hoor je tegenwoordig veel negatieve verhalen.
Écht zo mooi als op Instagram
De grootste reden om naar de Lofoten te gaan is simpel: het landschap is echt bizar mooi.
Zelfs na uren rijden blijf ik mij verbazen over hoe ruig en dramatisch het eruitziet. De ene keer rijd ik langs spierwitte stranden met turquoise water, een paar minuten later zit ik tussen steile zwarte bergen waar nog sneeuw op ligt. Vooral de combinatie van zee, bergen en kleine vissersdorpjes maakt het bijzonder. Écht zo mooi als op Instagram
De grootste reden om naar de Lofoten te gaan is simpel: het landschap is echt bizar mooi. Zelfs na uren rijden blijf ik mij verbazen over hoe ruig en dramatisch het eruitziet. De ene keer rijd ik langs spierwitte stranden met turquoise water, een paar minuten later zit ik tussen steile zwarte bergen waar nog sneeuw op ligt. Vooral de combinatie van zee, bergen en kleine vissersdorpjes maakt het bijzonder. Nergens voelt het vlak of saai.
En dan heb ik het weer nog niet eens meegerekend. Een dikke donkere wolkenlucht is misschien minder fijn voor je wandelplannen, maar het landschap wordt er alleen maar dramatischer en mysterieuzer van.
Leef de ‘friluftsliv’ als een echte Noor
Gelukkig zat het weer mee toen ik er was, dus ik kon lekker veel naar buiten. Zo waande ik me een echte Noor door ‘friluftsliv’ te beoefenen. Dat is een Noorse term die letterlijk ‘leven in de frisse lucht’ betekent en draait om het omarmen van de natuur.
Ik tikte een flink lijstje van opgeslagen hikes af, waaronder een hike naar Kvalvika Beach, de wereldberoemde klim bij Reinebringen en een nachtelijke tocht bij Delp. Voor mij is de Lofoten de perfecte plek voor hiken. Wandelroutes zijn goed aangegeven, de lucht is schoon en de uitzichten zijn adembenemend.
Voor mij is de Lofoten de perfecte plek voor hiken. Wandelroutes zijn goed aangegeven, de lucht is schoon en de uitzichten zijn adembenemend.
Je raakt niet uitgepraat over de middernachtzon
Een camperreis die zo noordelijk gaat, is alleen mogelijk in de zomer. Juist zo noordelijk betekent dat dat de zon dan niet meer onder gaat. Ik was zo’n twee weken op de Lofoten en bleef me elke avond opnieuw verbazen dat het gewoon niet donker werd.
Hoewel je zo veel nachtelijk licht als ook een nadeel kan zien (want in je camper krijg je het minder makkelijk donker en slaap je waarschijnlijk lichter), is het voor mij een groot voordeel van reizen naar de Lofoten met een camper. Wanneer en waar maak je dit nou mee?
Wildkamperen zorgt voor frustratie
Wildkamperen mag in Noorwegen officieel en geeft camperaars veel vrijheid. Maar op de Lofoten merk je dat de grens bereikt is. Op populaire plekken stonden campers soms letterlijk bumper aan bumper. Ik hoorde verhalen over ruzies en mensen die plekken claimden alsof het een camping was. Dat past totaal niet bij de rust waarvoor je naar mijn mening juist naar de Lofoten komt.
Daarom heb ik deze reis maar één keer wild gekampeerd. Bij de trailhead van de hike die ik deed bij Delp. Rond elf uur ’s avonds begon ik aan de klim, om van boven op de berg te kunnen genieten van de middernachtzon. Bij terugkomst bij de camper was het zo rustig dat ik besloot daar ook te slapen. Ik was inmiddels ook wel moe. Door wel een wekker te zetten en op tijd weer door te rijden stond ik niemand in de weg.
Dat is denk ik precies waar het op de Lofoten steeds vaker om draait: rekening houden met de plek en met elkaar: zowel met de bewoners als met andere bezoekers.
In de rij naar boven bij Reinebringen
Het zuiden van de Lofoten was duidelijk het drukst. Niet gek, want hier liggen de fotogenieke plaatsjes Reine en Å, en hier vertrekt ook de ferry terug naar Bodø op het vasteland. Ik ben hier alleen heen gereden om de hike bij Reinebringen te lopen.
De uitzichten waren inderdaad zo mooi als verwacht, maar de drukte deed wel afbreuk aan de ervaring. Het was praktisch in colonne lopen naar de top. Wat me opviel: iedereen stopte na hét uitzichtpunt. Wandel je nog vijf minuten door, dan heb je dat hele uitzicht alsnog voor jezelf.
Hopen dat er geen tegenliggers komen
De wegen op de Lofoten zijn smal en duidelijk niet voorbereid op zoveel toeristisch verkeer. Telkens als ik reed, hoopte ik met mijn brede camperbus geen tegenliggers tegen te komen. Ongelukken bleven gelukkig uit, maar rustig rijden en genieten van het uitzicht is op die smalle wegen een stuk lastiger.
De wegen zijn smal en duidelijk niet voorbereid op zoveel toeristisch verkeer.
Mijn tips voor een camperreis op de Lofoten
- Kies vaker voor kleine campings van lokale bewoners of de gemeente. Wij deden dat bewust deze reis en dat beviel goed. Je weet zeker dat je ergens mag staan én je draagt iets bij aan de lokale economie van een gebied dat in de zomer wordt overspoeld door toerisme.
- Spendeer zo min mogelijk tijd in het drukke zuiden. Geniet vooral van de rust en natuur in het noorden van de Lofoten. Het zuiden bezoek je op het moment dat jij daar zin in hebt. Fijn hè, die vrijheid van het camperleven.
- Wandel ’s nachts. Je ervaart dan een van mijn favoriete natuurfenomenen, de middernachtzon, én het is een stuk rustiger op de trail.
- Houd rekening met de drukte. Wees je bewust dat het druk kan zijn op de Lofoten en houd daarom een beetje extra rekening met de lokale bevolking en met andere reizigers. Zo blijft het voor iedereen leuk.
- Blijf niet alleen op de Lofoten. Ontdek ook de omliggende gebieden in Noord-Noorwegen zoals Senja waar ik de Barden Trail liep of deze andere mooie herinneringen maakte.
Waarom de Lofoten absoluut de moeite waard zijn
Ja, de Lofoten zijn drukker geworden. Ja, sommige populaire plekken voelen in de zomer bijna overbelast. Maar tegelijkertijd begrijp ik ook precies waarom iedereen erheen wil. Zodra je ergens een rustige plek vindt, een hike omhoog maakt of midden in de nacht buiten staat onder de middernachtzon, voelt het magisch.
En dat magische gevoel? Dat is precies waarom ik over acht jaar waarschijnlijk gewoon weer terug ben.
Tekst & Foto’s © Iris Sijm
