Een plek bezoeken waar zelfs sommige Fransen niet bekend mee zijn? Daar word ik nieuwsgierig van. Geen worstenbroodjes of ‘houdoe’, maar Le Haut-Bréda smaakt minstens zo goed en laat een heerlijke indruk achter. Een paar dagen liet ik me onderdompelen in het winterleven hier: skiën, alternatieve sneeuwavonturen en de rust van het dal dat nog niet door massatoerisme is wakker geschud. Tijd om je mee te nemen.
Bewust reizen naar Vallée du Haut-Bréda
Vanuit Nederland reis je in 7 uur met de trein naar Grenoble, met een overstap van Paris Gare du Nord naar Paris Gare de Lyon. Openbaar vervoer richting de vallei is beperkt, dus je kunt het beste een een elektrische deelauto huren (via Citiz of BlaBlaCar). Die staat klaar bij het station en zo rijd je binnen een uur de bergen in.
Via Eurostar boek je gemakkelijk je reis vanuit Nederland naar Grenoble en dit maakt de rit nog comfortabeler:
- Kinderen t/m 3 jaar reizen gratis (op schoot)
- 4 t/m 11 krijgen korting
- Verschoonruimtes zijn aanwezig aan boord
- Buggy mag gratis mee naast je bagage
- Op sommige trajecten zijn bordspellen beschikbaar voor de reis
Eerste indruk van deze verborgen vallei in Frankrijk
Wat een prachtig, smal dal. Vanaf het eerste moment voel ik me hier landen en kom ik tot rust. Alsof iemand de wereld even wat zachter zet.
Misschien komt dit door het contrast: nog geen uur geleden was ik in Grenoble en die drukte lijkt al zo ver weg.
Haut-Bréda ligt in het massief van Belledonne (département Isère) en hier hoort het skigebied Les 7 Laux bij. Letterlijk ‘de zeven meren’, al blijken het er twaalf te zijn. Volgens een oud verhaal komt de naam van ‘c’est là-haut’. Oftewel, daarboven. In de loop der tijd verbasterd tot ‘Laux’. Of het klopt, weet niemand, maar het past wel bij de mysterieuze sfeer hier.
Avondwandeling naar Cascade de Pissou
Na het inchecken bij Hotel Le Madame maken we ons klaar voor de eerste activiteit: wandelen naar Cascade de Pissou. Het uitzicht alleen al is een reden om buiten te blijven en ik trek m’n wandelschoenen aan. We rijden langs Gîte de la Martinette, parkeren bij Auberge Nemoz en zetten koers richting de waterval. De zon zakt snel achter de bergen en we lopen het donker in. Toch snap ik hoe mooi het hier is. Bospaden richting watervallen en bergmeren. Refuges waar je kunt overnachten. In gedachten maak ik al plannen voor een volgend seizoen… goed teken! We eindigen in l’Aubergerie, een herberg en restaurant met voortreffelijk eten en een gastvrijheid waar je ‘u’ tegen zegt.
Skiën bij Le Pleynet – Les Sept Laux
De volgende ochtend slingeren we via haarspeldbochten omhoog naar Le Pleynet. Het dalstation is lekker overzichtelijk, want de skiverhuur, skischolen, Office de Tourisme, een paar restaurants en accommodaties vind je allemaal bij elkaar. Het is kleinschalig en je ziet direct waar je moet zijn. Ook ideaal om te weten, is dat dit skigebied relatief gunstig geprijsd is vergeleken met de ‘grote namen’ rond Grenoble.
Details skigebied ‘Les 7 Laux’
Skigebied Les 7 Laux telt 53 afdalingen (120 km piste) tussen 1.350 en 2.400 meter hoogte:
- 11 groen
- 14 blauw
- 20 rood
- 7 zwart
- 22 liften
Skigebied met ruimte
Wat me opvalt, is de ruimte. Speelse pistes door de bossen, brede afdalingen waar je goed kunt oefenen, kommen waar off-piste sporen al vroeg verschijnen: ik zit in de lift en weet niet waar ik het zoeken moet. Dit ziet er zo uitnodigend uit! Ik begrijp waar de kindvriendelijke eigenschap vandaan komt, maar volwassenen kunnen zich hier ook prima uitleven.
Boven kijk ik uit op het Chartreuse-massief en de pieken van Belledonne. Vanaf hier ontdekken we een groot deel van het gebied en nemen we allerlei speelse afdalingen. Intussen geniet ik van het uitzicht en de zon op m’n gezicht. Halverwege zie ik zelfs een plancha met sauna naast de piste. Een winterbarbecue zie je niet overal.
Via de pistes skiën we door naar Prapoutel, het levendigste deel van het gebied. Hier kruisen meerdere afdalingen elkaar en hangt er een gezellige sfeer. En dan besef ik opnieuw: hoe vaak reed ik langs Grenoble zonder te weten dat dit hier lag?
Mijn eerste poging langlaufen bij Prapoutel
Na de lunch is het tijd voor iets nieuws: langlaufen. Vanuit Prapoutel lopen we in tien minuten naar het vertrekpunt van de loipes en klikken we de dunne latten onder. Blijkt dat er een verschil is tussen klassiek langlaufen (netjes in het spoor blijven) en skaten, waarbij je schaatst op ski’s. Skatend langlaufen is moeilijker; uiteraard kiezen we die manier van voortbewegen. De instructeur ziet me stuntelen en zegt: “Het is gewoon als schaatsen.” Ja, dat heb ik dus al twintig jaar niet gedaan. Ik lach mezelf driedubbel uit en voel me als hoofdpersoon in een Funniest Home Videos.
De eerste meters voelen onwennig, Bambi op ijs, maar na een paar bochten begin ik het te snappen. We leggen een mooie route af door het bos en het schijnt een gemakkelijke te zijn, maar eerlijk is eerlijk: dit is zwaar. Vooral voor je armen. Toch hoef je geen alpineskiër te zijn om mee te doen, want het is een laagdrempelige activiteit. Parkeren kan bij Prapoutel en materiaal huur je ter plekke.
Hier kun je trouwens ook cani-rando doen – wandelen met een hond die je vooruittrekt. Dat gaat gegarandeerd sneller dan mijn eerste meters op langlaufski’s.
Ontspannen après-ski
We sluiten de dag af met een reis van de geest: in de hotelkamer liggen op een yogamatje, ogen dicht, luisteren naar klankschalen en voelen hoe de trillingen door m’n lichaam stromen. Ik kan me geen betere ontspanning bedenken na een hele dag op de latten in de kou gestaan te hebben. Hier warm je van op.
Verse sporen maken met sneeuwschoenwandelen
Ik stap de TS Pincerie-lift uit en vanaf hier vind je verschillende uitgestippelde sneeuwschoenroutes, perfect als je wel in het gebied wil zijn, maar even wat anders wilt doen dan skiën. Vandaag wandelen we over de Col de Merdaret en binnen een paar minuten laat je de drukte van de piste achter je. Er ligt verse sneeuw en we trekken de eerste sporen. Links zie ik Grenoble en het Chartreuse-massief, rechts het dal van Haut-Bréda.
Eenmaal bovengekomen voor onze lunch, wijst de gids een bijzondere rots aan: Mont Aiguille. Deze berg werd in de 14e eeuw gezien als een van de zeven wonderen van de Dauphiné en geldt als een van de eerste beklimmingen in de Franse alpinismegeschiedenis. Men dacht ooit dat de duivel er huisde en nam voor de zekerheid een kruis mee naar boven. Ik denk bij mezelf dat het vooral hemels is wat we hier zien.
Waarom Haut-Bréda blijft hangen
Een paar dagen hier laten zien dat wintersport niet om grootte draait. In dit relatief kleine dal draait het om landen, ruimte voelen in je hoofd. Je hoeft geen kilometers te vreten of als eerste in de lift te staan (kan wel). Ik merk het in de dorpen, op de piste, in de restaurants waar mensen spreken over de sterke gemeenschap.
Zo vertelt Adrien, eigenaar van Auberge Nemoz, tijdens een diner dat het in deze vallei niet draait om steeds groter. Niet om meer liften of een groter resort. Hier investeren ze in wat er al is en willen ze die authenticiteit behouden. En juist dat maakt dat alles wat hier is, klopt.
Extra handige tips voor je verblijf
Je hoeft je hier geen moment te vervelen en dat geldt niet alleen in de winter. Naast skiën kun je hier ook deze (zomer)activiteiten beleven:
- SnakeGliss, iets wat ik steeds vaker zie. Je gaat met meerdere sleetjes aan elkaar gekoppeld als een slang de berg af.
- Tubing, in een grote band van de helling glijden.
- Accro Branche klimbos, direct naast de rodelbaan.
- Downhill en/of elektrisch mountainbiken (in de zomer), bijvoorbeeld langs delen van de GR738 door het Belledonne-massief.
- Zomerrodelen, dezelfde baan als in de winter.
- Boogschieten.
Overnachten en goddelijk eten
- Ik verbleef in Hotel Le Madame, een prachtig gerenoveerd familiehotel in het hart van de vallei. Erg stijlvol, gastvrij en met fantastisch eten.
- Gîte de la Martinette is een goed vertrekpunt voor hikes of picknickstop voor onderweg.
- Bij Auberge Nemoz genoot ik van heerlijke raclette, gesmolten bij haardvuur. Ze serveren hier ook vis uit eigen vijver. Verser wordt het niet.
- Herberg l’Aubergerie lijkt wel een klein museum. Thomas, ooit herder in de jaren ’90, runt de boel. Hij begon met kaasverkoop en groeide langzaam richting gastronomie met lokale producten. Mensen komen hier voor het eten en voor de reisverhalen.
Vallée du Haut-Bréda is een bijzondere bestemming
Ik kwam hier zonder verwachtingen en vertrek met het gevoel dat ik iets ontdekt heb wat nog niet door iedereen is opgeëist. Hier vind je genoeg ruimte om te skiën én alternatieve winteractiviteiten. Het is een gebied dat niet per se indruk maakt met cijfers, maar met gevoel.
Ben je benieuwd of deze vallei ook bij jou past? Bekijk dan Les 7 Laux en Belledonne-Chartreuse voor actuele informatie over activiteiten en accommodaties.
