Donderdag, hittegolf in Frankrijk. Ik kan me geen betere tijd bedenken om te vertrekken richting de bergen. Dit weekend staat me een mountainbike-evenement te wachten waar ik me al weken op verheug: Pass’Portes du Soleil. Hét jaarlijkse mountainbike-, gravelbike- en e-mtb-evenement is dit jaar toen aan zijn 22ste editie.
Eens kijken hoeveel kilometers ik kan afleggen!
Even introduceren: Pass’Portes du Soleil
Voor wie het nog niet kent: Pass’Portes du Soleil is een 3-daags fietsevenement en vindt plaats in Portes du Soleil. Portes du Soleil ligt op de grens van Frankrijk en Zwitserland en staat in de winter bekend als groot skigebied. In de zomer verandert dit in een enorm speelterrein voor mountainbikers, gravelbikers en wandelaars. Deelnemers tussen de 14 en 74 jaar registreren zich voor een dag naar keuze en starten vanuit een van de aaneengesloten dorpen.
Is het ook leuk voor ‘beginners’?
Terwijl ik uitkijk naar dit evenement, staat er bij mij één vraag centraal:
Is dit ook toegankelijk als je geen expert bent? Het antwoord is volmondig ja.
Er zijn tracks voor (e-)mountainbikers en gravelbikers met verschillende afstanden en niveaus. Je bepaalt zelf of je de liften gebruikt om een deel van de klim over te slaan. Niemand kijkt ervan op als je liever kalmpjes aan doet, vaker stopt bij een lunchstop, of gewoon geniet met de wind in de haren en de zwaartekracht zijn werk laat doen. Laat ik nu net fan zijn van al die dingen bij elkaar.
Dat het zo behapbaar aanvoelt voor beginners en ervaren rijders, zit hem vooral in de organisatie eromheen. De tracks zijn duidelijk aangegeven met pijlen, kleuren en borden. Er zijn tal van eetgelegenheden onderweg, EHBO-punten, een schoonmaakgelegenheid voor je fiets, een promenade vol fietskramen en merken én zelfs gratis massages bij de lokale kiné. Dat wordt een heerlijk verzorgd weekend fietsen!
Milieubewust met de trein naar de Franse Alpen
Vanuit Rotterdam stap ik op de Eurostar richting Paris Nord. Daar komt de hitte me al tegemoet. Gelukkig laat ik Parijs snel achter me en reis ik door van Gare de Lyon naar Cluses. Naarmate de bergen naderen, zie ik steeds meer bergfanaten instappen. De een met backpack, de ander met mountainbike. De actie begint al aardig te kriebelen.
Een mountainbike kan gewoon mee in de Eurostar, mits gedemonteerd en verpakt, zonder extra ticket.
En als je geen zin hebt om je eigen fiets mee te nemen, zijn in de dorpen van Portes du Soleil verhuurlocaties te vinden. Afhankelijk van waar je verblijft, kun je een mountainbike vooraf reserveren.
De hele reis duurt zo’n 10 uur en het scheelt vanaf Parijs meer dan 80% (!) in CO₂-uitstoot ten opzichte van vliegen. Dat is een lekker gevoel. Zo geniet je van de bergen en houd je rekening met diezelfde natuur. Wie meer van dat soort tips wil voor een duurzame vakantie in Frankrijk, kan bij Greenspin ook het Groene Frankrijk Vakantieboekje downloaden.
Aankomst in het hart van Pass’Portes du Soleil: Avoriaz
Donderdagavond installeer ik me in Avoriaz, dit jaar het hart van Pass’Portes du Soleil. Elke editie wisselt het evenement van ‘centrum’, met een promenade waar allerlei outdoor- en fietsmerken hun producten showen.
Ik overnacht in Mil8, een prachtig hotel middenin Avoriaz en een fijn vertrekpunt voor de activiteiten.
Ik vind het gaaf om dit dorp in de zomer te zien. Tot nu toe ben ik hier in de wintermaanden geweest en zag ik vooral mensen met ski’s en snowboards voorbijkomen. Nu zijn die vervangen door mountainbikers, heel veel mountainbikers.
Groene bergen
Bovendien is de natuur indrukwekkend, de bergen om je heen met stromend water, ritselende bomen en de geur van wildbloemen. Daarbovenop het vertrouwde geluid van de liften, nu gecombineerd met mensen die de berg af racen, joelen en zichtbaar plezier hebben. Het is wederom een grote speeltijd en ik houd ervan.
Downhill mountainbiken van Avoriaz naar Morzine, Les Gets en Lindarets
Vrijdag staat in het teken van downhill mountainbiken – iets wat ik in dit soort omgeving een paar keer heb gedaan. Ik heb meer ervaring in heuvelachtig landschap, dus deze afdalingen zijn een mooie uitdaging.
Zelf reed ik op de Crafty e-mountainbike van Mondraker. Een superfijne e-mountainbike, zit comfortabel en is gemakkelijk te gebruiken.
Hij heeft de hele ervaring een stuk soepeler gemaakt. Echt een tip: als je twijfelt of je conditie of vaardigheid goed genoeg is voor het terrein, is een e-mtb een prettige manier om mee te doen zonder dat het een fysieke veldslag wordt. En tijdens de klim is het elektrische duwtje wel érg luxe.
We rijden het eerste deel van de klassieke Pass’Portes du Soleil MTB, een tocht van zo’n 90 kilometer tussen Frankrijk en Zwitserland. We beginnen bij Avoriaz, richting Morzine, Les Gets en Les Lindarets.
Onderweg stoppen we bij de lunchstops. Een hotdog hier, tartiflette daar, kaas, fruit, worstjes; ik bedenk me dat ik alleen al voor het eten hier zo graag kom.
Makkelijke tracks
De tracks liggen er netjes bij. We rijden voornamelijk op groene en blauwe routes. We leggen stukken af door bossen, over open grasvelden met houten vlonders, dan weer een steiler stuk, zigzaggend over dezelfde blauwe pistes waar ik afgelopen winter nog overheen skiede.
Ondanks het flinke aantal bezoekers valt op hoe goed mensen over heel Portes du Soleil verspreid zijn. Op sommige stukken fiets ik vrijwel alleen, af en toe ingehaald door een snellere rijder, en ik sta vaker oog in oog met een koe dan met een andere fietser.
Net als ik denk dat ik er lekker in zit, ga ik helaas iets te enthousiast een bocht door bij Les Gets en glijd ik uit over wat stenen. Voor ik het weet lig ik op de grond met een paar flinke schaafwonden. Snel opstaan en doorgaan, gelukkig kunnen we erom lachen.
Bij Les Lindarets, het bekende geitendorpje van Portes du Soleil, is het een drukte van jewelste. Een paar eettenten naast elkaar waar fietsers samenkomen, een wandelend buffet, een Franse chansonband die de sfeer er goed inhoudt. Hier kun je zo een uur blijven hangen.
Na het eten, en inmiddels 6 uur fietsen verder, voel ik een lichte dip. Mijn val doet zich nog voelen in mijn arm, dus ik geef mijn eigenwijsheid toe en besluit rustiger aan te doen. Met nog een korte stop in het dorp, waar geiten vrij rondlopen (schattig!), keren we terug naar Avoriaz. Precies op tijd, want daar begint het te regenen en onweren. Achteraf een goed besluit om niet ook nog het Zwitserse deel te doen. Door de modder glijden op de berg stond niet op het programma.
Terug in Avoriaz is het zo gezellig. De promenade is rumoerig, mensen zitten op het terras na hun eigen mtb-tochten en er staat een rij bij de Muc-Off-schoonmaakstand voor de fiets. Ik boek snel een massage in de Office du Tourisme. Zeker de moeite waard om je lichaam weer wat op te laden.
Een dag hiken met Pass’Portes du Soleil
De volgende dag kies ik bewust voor de Walking Pass’Portes. Dit is de wandelversie van het evenement. Nog een beetje stijf van de val komt dat goed uit, en het gebied leent zich uitstekend voor wandelingen.
De route is toegankelijk vanaf Avoriaz, Châtel of Montriond-Les Lindarets, met een andere lus vanaf Les Gets. Er is geen vast starttijdstip en iedereen loopt in zijn eigen tempo.
Mijn route start vanaf Avoriaz richting de Cascade des Brochaux. Op vaste punten langs de route staan gidsen die iets vertellen over de streek, en hier trek ik zo iemand. Een vriendelijke man legt uit welke bomen en planten hier groeien, en hoe klimaatverandering deze omgeving raakt. Erg educatief en het geeft de plek meteen een extra laag.
Vanaf daar neem ik de lift Mossettes naar het Zwitserse deel, Pointe des Mossettes. Hier heb je adembenemend 360-gradenuitzicht op de Dents du Midi, de Dents Blanches, en in de verte piept zelfs de Mont Blanc om het hoekje. Ook hier ben ik bijna de enige, op een paar mountainbikers en wandelaars na. Heerlijk, die ruimte.
Ik wandel op mijn gemak verder naar het meer Lac Vert, met onderweg een stop bij misschien wel een van de schattigste refuges die ik ken: Refuge de Chésery. De Zwitserse vlag die wappert, een diepgroen bergmeer, de laatste sneeuw van het seizoen, omringd door groen. Vervolgens wandel ik richting Les Lindarets, langs beekjes en wildbloemen. Naarmate ik de lunchstop nader, zie ik steeds meer gezinnen, honden en mensen die zichtbaar genieten van de omgeving. Het is dezelfde lunchstop als op de mountainbiketour, dus het zou zomaar kunnen dat je hier je fietsvrienden weer tegenkomt.
Ik sluit de dag af met een heerlijk bezoek aan Aquariaz, het tropische zwembad in Avoriaz. Ik trek een paar baantjes terwijl het buiten opnieuw dondert met een zomerse onweersbui. Ontspannen en wel wandel ik terug naar het hotel.
Eén Multi Pass voor meer dan 70 activiteiten
De Multi Pass van Portes du Soleil. Iets waar ik pas ter plekke echt de waarde van inzie. Deze kaart geeft toegang tot meer dan 70 activiteiten verspreid over de 12 dorpen van Portes du Soleil. Denk aan voetgangersliften, zwembaden en meren, tennisbanen, cultuurplekken, shuttlebussen tussen dorpen en nog veel meer.
Wie via de Pass’Portes Pédestre (de wandelversie) is ingeschreven, krijgt de kaart er gratis bij. Handig als je, net als ik, na een dag fietsen ook het zwembad in wil duiken.
Verder lezen
Mijn Pass’Portes ligt klaar voor een volgend bezoek
Ik ben zelf verre van een expert-downhillrijder, en toch heb ik me onwijs vermaakt. En dat ondanks een val die vooral mijn ‘ik wil racen’-mentaliteit even liet dimmen. Dat is meteen de eerlijkste les die ik kan meegeven: doe lekker rustig aan, luister naar je lichaam, draag goede bescherming en gebruik gerust de mogelijkheid om een stuk over te slaan. Volgend jaar kijken of ik me aan mijn eigen woorden houd!
