Deze zomer heeft Val de Bagnes in Zwitserland mijn hart gestolen. Tot nu toe kwam ik vooral in Zwitserland om te skiën in Saas-Fee. In de winter dus.
Dit keer bezocht ik het land van de gigantische bergen juist in de zomer.
Wat een goede keuze was dat. Val de Bagnes is de vallei die grofweg begint bij Verbier.
Daar zette ik mijn vriend af voor een mountainbike-event, waarna ik met een vriendin en onze camper verder de vallei in reed.
Ons doel: baden in de natuur en een paar vette hikes lopen. Is het een spoiler als ik nu al zeg dat beide doelen zijn behaald?
Makkelijk én flink afzien – zelfs voor geoefende wandelaars
Ik kan mijzelf na twee jaar leven in een camper en veel hiken wel een geoefend bergwandelaar noemen. Dit geldt niet voor mijn vriendin, die vanuit Nederland bij me op bezoek was. Gelukkig betekent het feit dat je in Val de Bagnes wordt omringd door enorme bergen niet dat elke hike meteen zwaar is. Je kunt hier heel goed een wandeling kiezen die past bij je eigen niveau en gezelschap.
Wij verbleven vier dagen op Camping Forêt des Mélèzes aan het einde van de vallei, bij Bonatchiesse. Bij een verblijf ontvang je een gratis VIP Pass, de Verbier Infinite Playground Pass. Daarmee reis je gratis met het openbaar vervoer en kun je ook gratis met de verschillende gondels omhoog. Dat maakt het een stuk makkelijker om de vallei te ontdekken.
We maakten twee hikes vanaf de camping en reden voor de laatste wandeling terug naar Verbier.
Zo kregen we in een paar dagen alles voorgeschoteld: een gemiddelde hike, een zware klim en een makkelijke wandeling op hoogte. Die afwisseling hield het leuk voor ons allebei.
Lus van de Alpenweiden : langzaam op gang komen
De eerste hike wilden we niet meteen al ons kruit verschieten. Daarom kozen we voor de Lus van de Alpenweiden van Crêt. Een wandeling waar we ongeveer vijf uur over deden, inclusief een uitgebreide lunchpauze onderweg. Het eerste stuk gaat flink omhoog. De route wisselt daarbij af tussen bos en weide. Vooral het bos vond ik heerlijk. Het pad ligt daar beschut en dat beetje schaduw was op deze zonnige dag zeer welkom.
Eenmaal op hoogte wordt de wandeling een stuk vriendelijker. Rond de 2.200 meter loop je een flink stuk relatief vlak door het alpiene landschap. We keken om ons heen, kletsten bij en genoten van de bergen die aan alle kanten om ons heen stonden. Het stuk naar beneden was weer wat pittiger. Afdalen vind ik persoonlijk niet zo zwaar, maar je moet wel goed blijven opletten waar je je voeten neerzet.
Bovendien liepen er op dit deel herdershonden rond. We kwamen er zelf ook eentje tegen. Op de borden langs de route stond dat je dan stil moet blijven staan en het dier zelf verder moet laten lopen. Gelukkig hadden we die tip gelezen en wisten we wat we moesten doen.
De hond keek even naar ons, besloot dat we niet interessant waren en vervolgde zijn weg.
Specs van deze hike:
- Start wandeling: bushalte Bonatchiesse
- Afstand: 8,54 kilometer
- Hoogtemeters: ongeveer 710 meter
- Duur: Komoot geeft 4 uur en 20 minuten aan; wij deden er met lunchpauze ongeveer 5 uur over
- Hoogste punt: ongeveer 2.200 meter
- Moeilijkheidsgraad: gemiddeld; een goede conditie is nodig
- Geschikt voor: kinderen vanaf ongeveer 10 jaar die gewend zijn om langere afstanden te wandelen
- Aandachtspunten: neem voldoende water en eten mee en houd bij kuddes afstand van herdershonden
- Route: Lus van de alpenweiden van Crêt vanaf Bonatchiesse op Komoot
De grote klim naar Col des Otanes
De volgende dag was onze grote wandeldag. Vanuit het dorp begonnen we aan een route die eigenlijk maar één opdracht leek te hebben: omhoog gaan. En dan niet een klein stukje omhoog, maar steil omhoog. De klim stopte eigenlijk nergens echt. Na ongeveer 1.100 hoogtemeters besloten we dat het genoeg was. We hadden de route iets aangepast ten opzichte van de Komoot-route, omdat we hoger wilden komen voor de beste uitzichten.
Uiteindelijk bereikten we bijna de Col des Otanes voordat we omkeerden. Met elke stap omhoog realiseerde wij ons namelijk dat we diezelfde meters weer naar beneden moesten lopen.
Onderweg, zowel omhoog als naar beneden, werden we beloond met vrolijk gekleurde bloemetjes en veel vlinders. Er rende een steenbok voorbij en het weer was opnieuw fantastisch. Op dit soort momenten vergeet je dat je benen zwaar worden. Wat ik zo mooi vond aan deze hike, was dat we dezelfde vallei nu vanaf de andere kant zagen. De dag ervoor liepen we door hetzelfde landschap alleen dan op de berg aan de overkant.
Als je op deze manier uitzoomt en de mensen op het pad aan de overkant bijna niet meer kunt zien, lijkt alles ineens nóg grootser.
De gedeelde Komoot-route is een rondwandeling van ongeveer 9,6 kilometer met 710 hoogtemeters en een hoogste punt rond 2.270 meter. Onze variant ging hoger en was daardoor nog iets zwaarder. Toen we weer beneden waren, wachtte ons een heerlijke ijscoupe met affogato. Die hadden we wel verdiend, vonden we.
Specs van deze hike:
- Start wandeling: bushalte Bonatchiesse
- Afstand: ongeveer 9,6 kilometer voor de gedeelde Komoot-variant; onze aangepaste route week hiervan af
- Hoogtemeters: ongeveer 710 meter volgens Komoot; wij liepen zelf ongeveer 1.100 hoogtemeters
- Duur: ongeveer 4,5 uur voor de Komoot-variant; trek voor onze zwaardere variant langer uit, rond de 5,5 – 6 uur.
- Hoogste punt: ongeveer 2.270 meter volgens Komoot; wij liepen door tot bijna de Col des Otanes (bijna 2900m)
- Moeilijkheidsgraad: zwaar; een goede conditie, stevige schoenen en tredzekerheid zijn nodig
- Geschikt voor: ervaren bergwandelaars en fitte tieners vanaf ongeveer 14 jaar; alleen met voldoende bergwandelervaring
- Aandachtspunten: check van tevoren het weer.
- Route: Stuwdam van Mauvoisin – uitzicht op de stuwdam van Mauvoisin op Komoot
Met de gondel naar een prachtig uitzicht
Op onze laatste wandeldag reden we terug naar Verbier. We parkeerden de camper in Le Châble en namen eerst de gondel naar Verbier. Daarna stapten we over op de gondel naar Les Ruinettes (beide gondels zijn gratis met de VIP-Pass). Dat voelde bijna oneerlijk na de hike die we hiervoor deden. In plaats van uren omhoog lopen, stapten we op ongeveer 2.200 meter uit de lift en stonden we meteen tussen de bergen. Vanaf het liftstation van Ruinettes loopt een breed en grotendeels vlak pad met fantastisch uitzicht over Verbier en Val de Bagnes.
Er waren klasjes kinderen die leerden mountainbiken, paragliders die door de lucht zoefden en verschillende mooie plekken waar je iets kon drinken. De sfeer was levendig zo begin juli, maar niet druk. Iedereen was gewoon lekker van de bergen aan het genieten.
De wandeling is makkelijk qua inspanning en qua navigatie. Je volgt gewoon het grote pad heen en weer. De Komoot-route is 5,25 kilometer lang en telt ongeveer 110 hoogtemeters. Wij waren een goede twee tot drie uur onderweg, vooral omdat we regelmatig stopten om van het uitzicht te genieten. Je kunt deze wandeling dus snel lopen, maar waarom zou je?
Dit was een goede afsluiter van een paar dagen stevig wandelen. Geen geploeter, geen ingewikkelde route, wel hoge bergen, frisse lucht en een uitzicht waar je vanzelf wat langer blijft staan.
Specs van deze hike:
- Start wandeling: bergstation Les Ruinettes, bereikbaar via de gondels vanuit Le Châble en Verbier
- Afstand: 5,25 kilometer
- Hoogtemeters: ongeveer 110 meter
- Duur: ongeveer 1,5 uur volgens Komoot; reken op 2 tot 3 uur als je rustig loopt en vaak stopt
- Hoogste punt: ongeveer 2.250 meter
- Moeilijkheidsgraad: makkelijk qua inspanning en navigatie; Komoot noemt de route officieel gemiddeld
- Geschikt voor: gezinnen met jonge kinderen en iedereen die wel op hoogte wil wandelen, maar geen zware klim zoekt
- Aandachtspunten: houd rekening met mountainbikers en kies eventueel een rustiger moment als je met kleine kinderen loopt
- Route: Les Ruinettes 2200 m – Belle Vue Verbier op Komoot
Iedereen kan uit de voeten in Val de Bagnes bij Verbier
Val de Bagnes bleek voor ons de perfecte zomerbestemming. We konden vanuit één camping verschillende kanten op, hadden met de VIP Pass makkelijk toegang tot het openbaar vervoer en de gondels en hoefden niet iedere dag dezelfde soort wandeling te maken. Dat is wat ik zo fijn vond aan deze vallei: de bergen zijn enorm, maar je hoeft jezelf niet iedere dag te bewijzen. Je kunt de hoogte opzoeken wanneer je daar zin in hebt, maar ook gewoon een mooi pad kiezen dat bij je dag en je gezelschap past. Na een zomer vol natuur, bergen en een paar welverdiende ijsjes is voor mij nu één ding duidelijk: ik kom graag nog eens terug naar Val de Bagnes.
Onze praktische tips
- Bij het boeken van een accommodatie tussen 1 juni en 31 oktober de gratis Verbier Infinite Playground Pass. Je kan hiermee gratis met openbaar vervoer en een aantal gondels. Ook krijg je hiermee korting op bepaalde activiteiten.
- De beste reistijd is ook van juni tot en met oktober. Door de hoge pieken smelt op sommige plekken de sneeuw langzaam waardoor veel routes pas in de zomer echt bereikbaar zijn. Zo is Bonatchiesse ook alleen maar in de zomer bewoond.
- Vanuit Zwitserland ook nog even Italië aantikken? Dit zijn onze tips voor eten, hiken en slapen op de Grote Sint-Bernhardpas.
