Wanneer ik twee jaar geleden voor het eerst hoor over de Zuid-Franse regio Occitanië, is het vanwege de gieren die hier succesvol zijn teruggebracht. Ik weet niet goed wat ik ervan moet verwachten, maar sla het toch onbewust op. Afgelopen winter hoor ik weer een enthousiast verhaal over de regio, dit keer gaat het over de rust en de leegte. Meteen koppelt mijn brein dit aan het eerdere gesprek over de gieren en klikt er iets.
Rust, leegte, natuur en een aantal van de grootste vogels ter wereld. Dit gebied wil ik ontdekken!
Occitanië: ideaal voor de meivakantie
Occitanië is een populaire bestemming voor een zomervakantie in Frankrijk. De maanden juli en augustus zijn niet alleen druk, maar ook ontzettend warm. Temperaturen rond de 40 graden zijn hier geen uitzondering. Voor mij geen ideale omstandigheden om bergwandelingen te maken. Gelukkig is daar de mei vakantie. Met milde temperaturen en nauwelijks toeristen ervaren we de regio in haar meest pure vorm: rustig, verlaten en met fysieke inspanningen zoals wij die het liefst hebben. Ik neem je in vogelvlucht mee langs de hoogtepunten van onze mei vakantie in Occitanië.
In de ban van de gieren
Nooit eerder kwam ik zo nauw in contact met gieren als hier. In de regio’s Lozère en Aveyron zijn de gieren sinds de jaren ’70 succesvol teruggebracht. Machtige beesten, met een spanwijdte tot 2.90 meter! Om te beginnen bezoeken we Maison des Vautours (ofwel: het huis van de gieren).
Hier stuitten we op een schat aan kennis en informatie. Wie nog niet van gieren houdt, loopt hier gegarandeerd met een nieuwe liefde naar buiten. Deze dieren kan je alleen maar in je hart sluiten nadat je geleerd hebt hoe belangrijk ze zijn voor ons ecosysteem. Gevaarlijk zijn ze niet, nuttig des temeer.
Wandelen tussen de gieren
Nu we alles van de gieren weten, is het tijd voor een wandeling door hun natuurlijke leefgebied. We wandelen dé wandeling voor liefhebbers van gieren: Corniches de Méjean. Ondanks ruim 20 jaar ervaring in bergwandelen zagen we een landschap als dit nog nooit. Hoornvormige kalkformaties steken kaal af tegen de blauwe lucht. Het is een schril contrast met de wilde begroeiing onder onze voeten. Natuur ruikt hier als een wilde kruidentuin en er zijn opvallend veel blauwe vlindersoorten die ik nooit eerder zag.
Corniches de Méjean is een rondwandeling van vier en een half uur. We nemen een picknick mee vanuit het hotel en vertrekken vroeg. We zijn een half uur onderweg als de eerste 10 gieren boven ons hoofd cirkelen. Zonder verrekijker zien we dat het de vale gier betreft. Iets wat we gister overigens nog niet wisten, maar we zijn een hoop wijzer geworden in Maison des Vautours. Tijdens de wandeling zijn overal uitzichtpunten waar je dicht bij de afgrond naar de rondvliegende volgens kan kijken. En dat doen we.
Klimmen tussen kalkrotsen in Cite de Pierres
Een andere manier om de kalkrotsen te verkennen is tijdens een wandeling of klimtocht in Cité de Pierres. Dit bijzondere natuurpark in Aveyron staat vol met dezelfde soort ‘hoornige kalkbergen’. Smalle, rotsige hoornen die uit de aarde omhoog rijzen. Samen met gids Antoine gaan we tegen deze bergen opklimmen langs de via ferrata, een ijzeren klimweg.
Hoe je in deze bergen van de ene ‘hoorn’ op de andere belandt? Met een zipline. De via ferrata heeft er zoveel dat ik de tel ben kwijtgeraakt. Vandaag zien we geen gieren, maar voel ik me er wel één zo zwevend van rots naar rots.
De diepte van de Gorge du Tarn verkennen
Een paar dagen later maken we nog een via ferrata, maar nu zonder gids. De route in de Gorge du Tarn kloof is zo ongeveer het tegenovergestelde van de klimtocht in Cité de Pierres. We bevinden ons nu in de diepte van het landschap in plaats van in de lucht. We klimmen over bruggen en langs de koude, koperkleurige wanden omhoog.
Omgeven door hoge wanden en continue geluid van het stromende water voelt het alsof we door de natuur worden opgeslokt. Ruim twee uur klimmen we door de kloof heen. Hier willen we meer van zien!
Over het water in Gorge du Tarn
De Gorges du Tarn loopt van Aveyron naar Lozère, dwars door Occitanië heen.
Eigenlijk is deze kloof de grote vormgever van het landschap hier.
Hij is machtig, onweerstaanbaar alsof al het leven uit de regio zich om deze kloof heeft gevormd. Er zijn verschillende manieren om de binnenkant van de kloof te verkennen. De Rousse klettersteig is daar één van.
Maar we willen meer. We huren een kano bij een van de vele verhuurders in de regio en paddelen een uur lang door de kloof. Koud, maar machtig mooi.
We maken ook nog een tocht van een uur lang met een gemotoriseerde boot van de Bateliers du Tarn. Zittend in een bootje krijg je een rondleiding. Het is prachtig, maar ik geef toch de voorkeur aan meer actievere vormen van verkenning.
Het hoogtepunt: één met de gieren
En dan is het zover dat we in de vleugelsporen van de gier kunnen treden. Het is de eerste keer in mijn leven dat ik ga paragliden en ik ben behoorlijk nerveus. Want wat als (ik niet hard genoeg ren, ik te zwaar ben, we een windvlaag vangen)? Thomas is de eigenaar van Airzone Parapente en terwijl hij rustig de touwen ontwart, mij vastmaakt en mijn helm controleert beantwoordt hij geduldig al mijn vragen. Dan vangen we, halverwege mijn zoveelste vraag, een windvlaag en voel ik mijn voeten van de grond komen. We vliegen!
Ik slaak een gil en ontspan. Wat is dit gaaf! We vangen warme wind, waardoor we in cirkels omhoog stijgen. We vliegen wat boven de hoogvlakte van Millau totdat Thomas een aasgier ziet en besluit de gier te volgen om gebruik te maken van dezelfde thermiek. We vliegen een stuk met de gier mee totdat hij, na zo’n 25 minuten vliegen, de landing inzet. We landen vlakbij de parkeerplaats van onze auto. We nemen afscheid en een half uur later zitten we een dozijn oesters te nuttigen. Mooier kan het leven toch niet zijn?
Zelf naar Occitanië in de meivakantie?
Onze reis naar Aveyron en Lozère en werd mede mogelijk gemaakt door Occitanië. De ervaringen zijn allemaal oprecht en van onszelf. We delen graag nog wat tips met je.
- Een bezoek aan Maison des Vautours is de perfecte start van je reis. Hierna kan je de gieren herkennen, weet je waar ze zitten en welke vogel je ziet. Er is een Nederlandse rondleiding beschikbaar die ook geschikt is voor kinderen. Trek minimaal een uur uit voor dit bezoek (maar liever twee uur, je kan de gieren vanaf hier in hun broedplaatsen observeren wat je echt niet wilt missen).
- We gingen op vogelexcursie met Jane van Les Initations Ornitho. Jane weet alles van vogels. Dankzij haar hebben we de gieren zien broeden maar ook heel veel andere vogelsoorten leren (her)kennen. Haar passie is zo aanstekelijk dat ik een vogelboek heb gekocht waarmee mijn wandelingen in de bergen weer een heel andere wending krijgen.
- Wil je een culturele afwisseling op de vele activiteiten in de natuur? Wij bezochten kasteel Château de Peyrelade. Dit kasteel is een leuke culturele aanvulling voor je reis in de regio als je met kinderen reist. Extra leuk: je kan hier een soort schatzoeken of escape game spelen (gratis).
- We aten op heel veel verschillende plekken in de regio, maar maar Auberge Le Maubert, bij Cité de Pierres in Millau, is ons met name bijgebleven. De gastvrouw is bijzonder vriendelijk en voor 11,80 euro eet je hier een huisgemaakt drie gangenmenu. Een bijzondere plek die je zeker niet moet overslaan bij een bezoek aan Cité de Pierres.
- Les Copains à Bord is een bijzondere plek om te overnachten in Lozère. De berghut bestaat eigenlijk uit meerdere gebouwen, allemaal nauwkeurig gerestaureerd door de eigenaresse: Camilla. Ze heeft haar ziel en zaligheid in dit project gestopt en dat is te merken. ’s Avonds kookt ze een heerlijk vegetarisch drie gangen diner voor je en bij het ontbijt vind je huisgemaakte yoghurt en vers gebakken cake. Vanuit de berghut kan je een prachtige rondwandeling door de omgeving maken (waar wij helemaal niemand tegenkwamen).
