Onze zomervakanties gaan al jaren naar de bergen. Leuk, vinden mijn partner en ik, maar onze twee kinderen zijn daar de laatste tijd anders over gaan denken.
Waar wij nog steeds in katzwijm vallen van de zoveelste bergtop, ontdekken onze kinderen liever nieuwe dingen.
Een berg is een berg, ze worden er gewoon niet meer zo enthousiast van. De kinderen willen ‘wat nieuws’ na ruim tien jaar Oostenrijkse en Franse Alpen. Wel bergen, maar toch wat anders. Zo komen we deze zomer in Val di Sole, in het Italiaanse Trentino. Wij hopen hier het soort activiteiten te vinden die wij als gezin zoeken. Tegelijk hoop ik dat de Italiaanse ervaring vernieuwend genoeg is voor mijn tienerzonen.
Wandelen in Val di Sole
‘Een hele dag wandelen! Je had beloofd dat we iets leuks zouden doen”. Mijn vijftienjarige zoon is niet blij met het vooruitzicht van de wandeling naar de meren van de Cevedale gletsjer. Toch trekt hij mokkend zijn Adidas wandelschoenen aan en nuttigt hij zijn extra vroege ontbijt. Ik voel een knoop in mijn maag en hoop dat ik de juiste beslissing genomen heb. Gelukkig maakt berggids Stefano een hoop goed. Met zijn kennis en enthousiasme weet hij de tieners te boeien en uit te dagen. Na 30 minuten wandelen laat hij ze onder een koude bergstroom afkoelen. Het ijs is gebroken en de hike waar ze zo tegenop zagen zal aan het einde van de dag bekroond worden tot de mooiste wandeling van deze bergzomer. Niet zo gek, met de vele bergmeren en gletsjers die we onderweg tegenkomen.
Lago di Caprioli
We rijden vanuit onze woonplaats in Oostenrijk in zes uur naar Val di Sole. Mijn vriend en ik willen maar één ding: bewegen in de buitenlucht. De kinderen willen vooral ‘chillen’ en wat eten. Lago dei Caprioli is het compromis dat we maken: geen intensieve hike, maar een ontspannen wandeling met een duik in een bergmeer.
We wandelen in 30 minuten door een rustig natuurgebied waar we bijna niemand tegenkomen, maar aan het meer lijkt is het gelijk uit met de rust. Families met picknickkleden, een vol terras en zwemmende mensen. Wij dachten hier even snel zonder kleren in het meer te duiken. Van dat idee nemen we snel afscheid. We lopen om het meer en houden een kleine picknick, waarbij we afkoelen tot onze knieën. Heel beschaafd, met kleren aan.
Klimmen, abseilen en ziplinen
In Italië doe je geen klettersteig, maar een ‘via ferrata’. De woorden betekenen letterlijk ‘ijzeren weg’ en klinken veel fijner dan klettersteig in mijn oren. Berggids Armando vertelt met passie over de regio en haar geschiedenis.
We klimmen naar een fort dat stamt uit de tijd dat deze regio nog bij Oostenrijk-Hongarije hoorde. Met mijn lichaam dicht tegen de roestkleurige rotsen en mijn voeten tastend naar houvast hoor ik Armando’s tips over mijn klimtechniek. Armando klimt lange via ferrata’s met minimale inspanning en leert ons een snellere techniek van omhangen en krachtbesparing. We absorberen zijn enorme kennis. De jongens zijn gek op klimmen en op een dag doen ze dit zonder mijn aanwezigheid. Ze klimmen straks een stuk veiliger nu ze de kennis van Armando aan hun vaardigheden toevoegen.
Aangekomen bij het fort schetst Armando een duidelijk beeld van wat hier heeft plaatsgevonden. Het fort overleefde de oorlog, maar de plunderingen na de oorlog hebben ervoor gezorgd dat er niet veel van overbleef. We banen ons een weg door een wilde begroeiing, tot het punt Armando ons laat abseilen. We dalen één voor één af, zwevend aan een touw, waarbij we ons best doen steeds met onze voeten tegen de wand af te zetten (en er niet met andere lichaamsdelen tegenaan te botsen). Kort na dit avontuur hangen we alweer aan een touw, maar nu boven een kloof. Met een zip line vliegen we naar de overkant. De kinderen noemen deze klimroute later als hoogtepunt van de vakantie.
De mooiste raft van Italië
Na wandelen en klimmen is het tijd voor water. En niet zomaar water: de rivier de Noce staat bekend als een van de beste raftingrivieren van Europa. Dat klinkt veelbelovend, maar ook een beetje spannend. Zeker als je, zoals ik, bij raften vooral denkt aan ijskoud bergwater, grote stenen en boten die alle kanten op stuiteren.
Bij XRaft krijgen we eerst onze uitrusting: wetsuit, helm, zwemvest en peddel. Daarna volgt een duidelijke uitleg. Wat doe je als je uit de boot valt? Hoe houd je je peddel vast? En vooral: hoe werk je samen als team? Want dat blijkt al snel belangrijker dan spierkracht.
Zodra we het water op gaan, is het direct spannend. We varen door golven, peddelen op commando en proberen tegelijk niet te veel water binnen te krijgen. De kinderen vinden het geweldig. Ze zitten met grote grijnzen op hun gezicht op de rand van de boot.
Twee uur lang denderen we over de rivier, door een landschap van bergen, bossen en rotsen. Soms is het rustig genoeg om even om ons heen te kijken. Even later roept de gids alweer dat we moeten peddelen. Dit is precies het soort activiteit dat onze tieners zoeken: actief, nat, een beetje spannend en vooral heel stoer.
Mountainbiken, maar dan anders
In Oostenrijk kennen we verschillende vormen van mountainbiken: het downhillen en gravelbiken. We verwachten van deze dag mountainbiken in Val di Sole het tweede, een redelijk rustige en ietwat saaie tocht waarbij vooral de uitzichten de moeite waard zullen zijn.
Fietsgids Luca start met een steile aanloop de berg op. De jongens trappen op standje Turbo voor ons uit. Ik roep dat ze rustig aan moeten doen, maar ze horen mij niet (of doen alsof). We bereiken al snel de bestemming: de MTB route die door de fietsschool Promescaiol zelf is aangelegd. We fietsen over kronkelende grindpaden, nauwe bergwegen vol boomstammen en dalen af over flinke rotsen. Ik zie bergtoppen die tot de hemel reiken, in oneindige rijen achter elkaar doorlopen. Het bordje met de waarschuwing voor schapenhonden aan het begin van deze weg hebben we niet al te serieus genomen.
Dan staan we ineens oog in oog met een grommende roedel honden. De honden lopen dreigend op ons af. Ondanks wat pogingen van Luca lijken ze vastbesloten om ons aan te vallen. Mijn adem stokt, want ik ben niet zo lang geleden gebeten en onze jongste zoon is afgelopen maand nog gebeten. We besluiten van de route af te wijken en fietsen zo naar de top. Daarna is het tijd voor lunch bij Malga Campo NespAlp. Een berghut waar we zó verrast worden door de kwaliteit van het eten dat deze echt een plekje in dit verslag verdient.
Een nieuwe ervaring rijker
De laatste dag maken we de gevreesde wandeling die uiteindelijk een groot succes blijkt te zijn. En dan is het tijd om verder te reizen. Niet terug naar Oostenrijk, maar door naar een andere vallei in Trentino. Tot nu toe lijkt de Italiaanse bergvakantie een succes.
Wel bergen, maar toch genoeg nieuwe ervaringen om niet tot ‘saai’ bestempeld te worden. En heel eerlijk: de gidsen hier maken echt een verschil. Het is moeilijk om je niet mee te laten slepen door hun levensvreugde, kennis en passie voor de omgeving en activiteiten.
Zomer in Val di Sole – Praktische informatie
Wij maakten deze reis in samenwerking met Visit Trentino. Uiteraard deel ik hier onze eigen oprechte ervaring. Wil je zelf ook naar Val di Sole in de zomer en de activiteiten uit dit reisverslag zelf ervaren? Dan is deze informatie wellicht handig. Bij deze aanbieders zijn onze activiteiten en accommodaties geboekt, uiteraard zijn er meer aanbieders in de regio, maar die kennen wij niet.
- Informatie over zomer in Val di Sole: website van Visit Trentino.
- E-biken in Val di Sole: Fietsen en Mountainbiken.
- Watersporten in Val di Sole: Watersporten.
- Wij sliepen in berghut Maso Luch.
- Het raften deden we via XRaft Adventures.
- De fietstocht is geboekt bij Bike School Promescaiol.
