Vroeger gingen we jaarlijks met de familie op wintersport. Op een gegeven moment glipte die traditie er stilletjes tussenuit. Toen mijn broer vorig jaar vader werd, dachten we: dit is het perfecte moment om het weer op te pakken.
Toch is dat even schakelen, want met een baby van zes maanden die nog lang niet loopt, laat staan skiet… hoe regelen we dat?
Met mijn ouders, broer, schoonzus en neefje vertrek ik voor een wintersport met baby naar Morzine. Hier lees je hoe we het aanpakten, waar we van genoten en welke handige tips wintersport met een baby gemakkelijker maken.
We verblijven in het familievriendelijke skidorp Morzine
Vorig jaar was ik op wintersport in Morzine en merkte ik dat dit een erg familievriendelijke plek is. Morzine maakt deel uit van Portes du Soleil, een groot skigebied dat Frankrijk en Zwitserland met elkaar verbindt. Het telt zo’n 600 kilometer aan pistes (wij hebben al genoeg aan Morzine-Avoriaz) en er zijn leuke winkels, terrassen, lokale markten, wandelingen langs de rivier en andere activiteiten die de week zo laten omvliegen. De meeste voorzieningen zijn goed begaanbaar, ook met een buggy, en praktische zaken zijn op loopafstand van elkaar.
Een bestemming waar we ons niet snel vervelen, dacht ik. Ook als we niet de hele dag op de piste staan.
In Morzine is een goede kinderopvang beschikbaar voor baby’s vanaf 6 maanden, maar wij kiezen ervoor om taken af te wisselen. Eén ding dat daarbij helpt, is een centraal gelegen appartement met meerdere sleutels. Dat is ideaal voor ons als familie van zes. Iedereen voelt zich vrij om te gaan en te staan waar hij wil. Er is voldoende privacy, ruimte om gezellig samen te zijn en een open keuken (daar houden wij van). Iedereen voelt zich snel thuis.
Handig om te weten voor vertrek
Wintersport met een baby, zeker de eerste keer, gaat gepaard met meer geregel en nieuwe dingen om rekening mee te houden. Dat is niet erg, maar gewoon de realiteit. Wij plannen activiteiten rondom voedingen, slaapjes en verschonen en dit rouleert telkens rond de 3 uur. Hiervoor passen we ons tempo aan en checken we meerdere keren per dag wat lukt. Soms sta je in een volle bus met een buggy en vraag je je af of dit wel een goed idee was. Het helpt om dan om je heen te kijken en andere ouders met kleine kinderen te zien die het ook uitvogelen.
Van tevoren leggen we een paar activiteiten vast die we sowieso samen willen ondernemen, zoals de eerste skidag (samen op het terras en apart van elkaar skiën), een winterwandeling en een rit met paard-en-wagen door Morzine. De rest van de dagen laten we afhangen van de stemming en het weer.
Onze tips voor de eerste keer wintersport met een baby
- Kies een skigebied dat makkelijk te bereiken is. Eentje die niet te ver rijden is, of plan een tussenstop. Met een baby stop je sowieso vaker. Reken dat mee.
- Kies een familievriendelijk resort of dorp met leven buiten de piste. Zorg dat er genoeg te doen is voor de dagen dat skiën er niet in zit.
- Plan per dag en blijf flexibel. Bouw de dagen rond voedingen en slaapjes en wees bereid om de planning los te laten zodra dat nodig is.
- Afhankelijk van je voorkeur is een centraal gelegen appartement erg prettig. Je hebt alles in de buurt, meer privacy, een eigen keuken en ruimte met een baby die een eigen ritme heeft.
- Regel praktische zaken van tevoren of op de eerste dag – zoals eventuele kinderopvang, skipassen en uitrusting – dan hoef je daar later niet meer over na te denken.
- Kies een terras met uitzicht op de piste. Dan is passen op de baby goed te doen en gezellig.
- Zorg voor voldoende lading van babyvoeding (in de vriezer/koelkast) als iemand oppast, zodat je zelf flexibeler bent om iets te ondernemen zonder de baby als je dat wilt.
Deze babyitems zijn onmisbaar gebleken tijdens de vakantie: zonnebril, draagzak of rugdrager, sneeuwpak, zonnebrandcrème, wollen kleren, speen of iets om te sabbelen in de gondel voor de oren.
Onze wintersport met baby per dag
We houden de klassieke wintersportweek van zaterdag op zaterdag aan. De vrijdag ervoor maken we een tussenstop in ons huis in Noord-Frankrijk, want dat scheelt een paar uur rijden op de aankomstdag. Hoe de rest van de week verliep, lees je hieronder.
Zaterdag: start van onze wintersport met baby
We rijden met twee auto’s in ongeveer 7 uur naar Morzine. Mijn broer en schoonzus doen iets langer over de reis, want met een baby stoppen ze wat vaker. We genieten al enorm van de heenreis en het is bijzonder om te beseffen dat mijn neefje voor het eerst de bergen gaat verkennen.
Aan het eind van de middag zijn we herenigd bij ons appartement voor de week. Tijd om alles uit te pakken, boodschappen te doen en met de benen omhoog. Vieren dat we er met z’n allen zijn! Voor mijn broer en schoonzus is het al een overwinning. De eerste vakantie met hun kind, buiten de deur en ver van huis. Dat besef mag even landen.
Zondag is de oriëntatiedag
Normaal gesproken regelen we onze uitrusting en skipassen direct bij aankomst. Gezien alles wat langer duurt met een baby op vakantie, zeker de eerste keer, leggen we onszelf geen extra druk op. We besluiten zondag als oriëntatiedag te gebruiken, want het moet wel blijven voelen als vakantie!
Vandaag nemen we alle tijd voor een wandeling door Morzine en halen we de skipassen en skiuitrusting op. Voor het gemak neem ik om beurten mijn ouders, broer en schoonzus mee, zodat er altijd iemand bij de baby is en iedereen rustig spullen kan passen. We strijken neer op een terras in de zon mét uitzicht op Avoriaz – daar gaan we morgen heen voor wat meer actie!
Maandag en dinsdag zijn skidagen
De eerste skidag leert ons meteen hoe de ochtenden er voortaan uitzien. Naast je eigen skispullen bij elkaar te rapen, is er een extra checklist: heeft de baby genoeg gegeten? Moet hij nog worden verschoond? Past er nog een dutje in voordat we gaan? Pas als hij tevreden in de buggy ligt, voelt het voor iedereen beter om de deur uit te gaan. De eerste skilift halen, zit er niet in, maar: zo’n rustige opstart (als tante) vind ik helemaal niet erg.
We stappen om de hoek op de bus richting Avoriaz. Deze brengt ons in 15 minuten direct naar de ingang van de gondel. Het is redelijk druk, maar er is voldoende plek in de bus en de gondel voor zelfs meer dan één buggy (we zijn niet de enigen op pad met een baby).
Boven aangekomen, kiezen we een terras recht tegenover de gondeluitgang.
We maken het onszelf gemakkelijk. We zitten in de zon met uitzicht op de piste en zo kunnen we elkaar goed in de gaten houden. Ik ski eerst een paar afdalingen met mijn ouders, zodat mijn broer een moment met zijn gezin heeft. Vervolgens draaien we het om en ga ik met de kersverse ouders op pad. Halverwege de middag nemen mijn ouders nog een skiles en ga ik alleen op pad – de rest keert terug naar het appartement voor wat welverdiende rust. ’s Avonds is het tijd voor fondue, spelletjes en vroeg naar bed voor de volgende skidag.
De tweede skidag pakken we logistiek gemakkelijker aan. Mijn ouders blijven de ochtend in het appartement en passen op. Er ligt voldoende babyvoeding in de vriezer, wat mijn broer en schoonzus ruimte geeft om zelf op pad te gaan. Terwijl ik geniet van een volle skidag, skiën mijn broer en schoonzus het eerste deel van de dag en mijn ouders het tweede deel – ideaal.
Woensdag: skiën, zwemmen en taart!
Mijn neefje is zes maanden geworden en dat betekent: taart! Opa en oma hebben inmiddels hun eigen ritme gevonden en pakken nog een paar afdalingen in Avoriaz. Wij sluiten later aan, maar gaan eerst naar de markt op het dorpsplein voor kaas, lokale producten en een taart Savoyarde.
Verder staat er voor de baby geen sneeuw op de planning vandaag, eerder het tegenovergestelde. Mijn broer en schoonzus nemen hem mee voor een nieuwe beleving: het tropisch zwembad in Avoriaz. We vertrekken weer met de bus naar de gondel en zij lopen op hun gemak naar het zwembad. De baby is al in slaap gevallen in de draagzak en heeft daarna de tijd van zijn leven in het zwembad. Voor de ouders is dit misschien wel de meest ontspannen middag van de week in het warme water.
Intussen pak ik nog een paar afdalingen, want ik heb wat kilometers in te halen.
Donderdag winterwandelen met baby
Vandaag geen skidag, maar winterwandelen in Vallée de la Manche. Een prachtige vallei op tien minuten rijden met de auto. We vertrekken vlak voor de middag en parkeren gratis bij l’Érigné. Hier is het wijds en rustig en het lijkt helemaal niet alsof we midden in een van de grootste skigebieden van de Alpen zijn.
De rondwandeling duurt een uur en is op vrijwel vlak terrein door de bossen en langs het water. De baby gaat mee in de draagzak en is al vertrokken na vijf minuten. Het is prachtig weer, dus we besluiten te lunchen op het terras van Auberge des Terres Maudites.
Terug in Morzine sluiten we de dag af met iets wat we eigenlijk nooit doen, maar waar we wel veel zin in hadden: een paard-en-wagenrit door het dorp. Op het dorpsplein om de hoek staat de kar al te wachten. Twintig minuten rondrijden in de open lucht, terwijl de koetsier vertelt over de geschiedenis van het dorp. De baby huilde even bij het instappen en viel zodra de kar begon te rijden prompt in slaap. Dat is eigenlijk de samenvatting van de hele week.
Vrijdag: rustige terugreis voor de een, skiën voor de ander
Vrijdagochtend is het tijd om afscheid te nemen. Mijn broer en schoonzus pakken rustig de auto in, want ze willen de terugreis niet haasten. Maandag weer aan het werk, dus de zondag thuis zijn om te landen vinden ze prettig. Met een baby op de achterbank reizen ze in twee dagen terug.
Voor mijn ouders en mij was er nog één dag over en met dat weer laten we die niet verloren gaan. Dagpassen halen en de piste op. Na een week afwisselen, afstemmen en samen dingen uitzoeken voelt dat ook lekker: aaneengeschakeld skiën en nog het laatste uit de wintersport halen.
De familiewintersport is weer traditie
Wintersport met een baby van zes maanden is niet hetzelfde als wintersport zonder baby. Het is langzamer; we skiën wat minder en drinken meer koffie op een terras. Toch hadden we daar geen moeite mee. We beleven het anders en dat heeft ook zijn eigen waarde. De eerste keren delen met mijn neefje zijn dingen die me bijblijven, ook voor ons als familie.
Dit is natuurlijk onze ervaring en per kind en gezin werkt het anders. Maar de eerste drempel is de grootste. Daarna weet je wat je kunt verwachten, weet je wat werkt en wat je de volgende keer anders doet. En zo zijn wij inmiddels alweer aan het nadenken over volgend jaar.
